Het is een gezellige boel bij Diana thuis. Op de bank achter ons zit Elisa, de dochter van Diana. Een vriend komt onverwachts langs en als de koffie wordt geserveerd, verdwijnt hij samen met de man van Diana de tuin in. Nog voordat we met het interview beginnen, steekt Diana tijdens het koffiezetten al van wal. Over de Facebookpagina, maar vooral over Ede- Zuid.

“De geur van de ENKA-fabriek of die van de Nobo-koekjesfabriek hing vroeger boven Ede- Zuid. Het lag aan de wind welke van de twee de boventoon voerde.” Diana zit vol verhalen over Ede ten zuiden van de spoorlijn. “We liepen vroeger overal heen. Naar het bos, naar de koekjesfabriek, door de weilanden. ’s Morgens om acht uur hoorde je de grote toeters van de ENKA-fabriek en ’s middags om 5 uur weer. Dan ging de fabriek dicht en moest ik binnenkomen, want dan was het etenstijd.

Sleutelfiguren is een nieuwe serie van Bureau Spotlight. Iedere paar weken spreken we iemand die op kleine of grote manier iets betekent voor Ede.

Diana begon vijftien jaar geleden een Hyvespagina over Ede-Zuid. “In 2000 verloor ik mijn geheugen, ik kon mij sommige dingen niet meer herinneren. Dat duurde twee jaar en dat was best een traumatische ervaring. Gaandeweg herinnerde ik me weer dingen, ik had steeds vaker oh-ja-momentjes. Dan dacht ik, dat was vroeger zo, dat gebouw stond daar. Het was een soort therapie om een Hyves te beginnen met foto’s. Mijn kinderen hebben mij geholpen op de computer. Mensen begonnen zich aan te sluiten. De pagina ging openbaar en meer mensen begonnen foto’s te plaatsen.”

Aanleg “Albertstunnel” bij Station Ede-Wageningen met de daarbij benodigde aanpassingen in die omgeving.
Luchtfoto van de omgeving van het stationsgebied, gezien in noordelijke richting. 1979/1982 Beeld door: Gemeente Ede

Hyves bestaat niet meer, maar de pagina is op Facebook voortgezet en met ruim vierduizend leden nog steeds actief. Dagelijks worden er historische foto’s en oproepjes geplaatst. Diana: “Het is een soort dagelijkse krant. De pagina is zo levendig, dat je soms moet scrollen, scrollen, scrollen. Er gebeurt zoveel. Het is echt een dagboek, er wordt elke dag wel een bericht geplaatst.”

“Intussen staan er zes- à zevenduizend foto’s en verhalen op. Geregeld krijg ik privéberichten van ‘mijn vader of moeder lezen mee’. Ook al reageren die mensen niet. Of als ik een persoonlijk bericht krijg als iemand overlijdt. ‘Diana, er is iemand overleden, die genoot van jouw Facebook.’ Ik heb wel eens gedacht ‘ik stop ermee’, maar toen is mij echt gevraagd om door te gaan, omdat zoveel mensen ervan genieten.”

Andere beheerders

Echtgenoot en vriend komen even binnen voor een tweede bakje koffie. De Senseo rinkelt en op de achtergrond zoemt de magnetron om melk op te warmen. Tijdens het interview begint Diana af en toe over de andere beheerders van de Facebookpagina, dat ze écht niet alles alleen doet. Dan breekt dochter Elisa in: “Je doet wel echt het meeste hoor!” Die medebeheerders zijn erg belangrijk voor Diana, want niet alle berichten die ze binnenkrijgt zijn leuk. Dat speelde ook mee in haar overweging om te stoppen met de pagina.

“Soms zijn de vragen heel heftig. Zo zag iemand het leven niet meer zitten en stuurde mij een bericht. Ik wil de problemen niet te veel oplossen. Het probleem van de ander moet niet mijn probleem worden. Er zijn enorm veel hulpinstanties en telefoonnummers, daar heb ik diegene naar doorverwezen. Ik denk dat mensen je zien als heel vertrouwd. Al heb ik helemaal geen foto van mijzelf op Facebook.”

Voor dit interview wil Diana niet op de foto. Ook op Facebook heeft ze geen foto waarop ze zelf zichtbaar is. “Nee, dat wil ik niet. Ik wil niet op straat herkend worden. Ik ben bang dat ik dan op straat steeds wordt aangeschoten voor roddels. Ik wil niet weten wie er ruzie heeft.”

Luchtopname van Ede gezien in westelijke richting.
1974: Links de Rijksweg A12 en het midden de spoorlijn Utrecht-Arnhem v.v. In het midden het ENKAcomplex. (Uitsnede) Beeld door: Gemeente Ede

Samen met andere beheerders probeert ze zulke vragen nu op te vangen en die mensen naar de juiste hulp te sturen. “Ook mijn andere beheerders krijgen weleens privéberichten. Samen hebben we heel goed overleg over wat we moeten doen.” De hulp van haar medebeheerders zorgt er ook voor dat de pagina makkelijker te beheren is. “Ja, ik doe het niet alleen. Je ziet wel de naam Diana staan, maar er zitten meer mensen achter.”

“Ik fiets heel graag, ook in Ede-Zuid, in de bossen. Als ik vertel waar ik geweest ben, krijg ik soms weleens reacties als, ‘weet je wel hoe vervuild het daar is?’ Dan zeg ik meestal: ‘Ja, maar bel dan zelf de handhaving of gemeente!’.” Diana schudt haar hoofd. Ze kreeg zelfs weleens een bericht over iemand die een inbreker dacht te zien. “Bel gelijk 112, bel de politie! Steek desnoods je hoofd uit het raam en roep wat!”

Toch helpen

Soms kan Diana ook zelf even helpen. Aan het begin van de coronacrisis kreeg ze een bericht van iemand die doof was. “In de coronatijd konden ze het advies niet zonder een gebarentolk opvolgen en ze kunnen niet even naar de gemeente bellen. Toen heb ik de gemeente gebeld en gevraagd hoe dat zit. ‘Nou, dat is een hele goede vraag.’ Het zet je wel aan het denken. De wereld van doven en slechthorenden is heel groot, ook daar is die Facebook heel belangrijk voor.”

Diana werkt als chauffeur voor doven en slechthorenden. Daarom wisten ze haar te vinden met hun vraag. Het beheren van de Facebookpagina is dus geen dagvullende taak, maar wel een dagelijks ritueel. “Ja, ik kijk wel elke dag. ’s Morgens om half zes sta ik op, loop ik de pagina door.”

De komende tijd wil Diana zeker doorgaan met de pagina. “Wat je nu plaatst is volgende week of over een jaar weer anders. Zo blijft het interessant en blijf je oh-ja-momentjes hebben. Zolang de animo er is en het aantal leden toeneemt, ga ik ermee door.” Aan het einde van het interview vragen we haar of ze nog iets kwijt wil. Lachend: “Word lid van pagina Ede-Zuid en leef mee! Je hoeft niets te plaatsen, maar dan ben je wel op de hoogte.”

Kunt u bijzondere mensen die in het klein of groot iets voor hun omgeving betekenen? Laat het ons weten en mail naar bureau@bureauspotlight.nl!

 

Op de hoogte blijven?

Bureau Spotlight zet zich in voor diepgravende onderzoeksjournalistiek in de Foodvalley. Wil jij op de hoogte blijven van onze dossiers en lopende onderzoeken? Meld je aan voor onze maandelijkse nieuwsbrief. Dan krijg je de laatste updates gewoon in je inbox!

Aanmelden
Sleutelfiguren
JP3

Jan Peter Schouten

Hoofdredacteur

Jan Peter Schouten is hoofdredacteur van Bureau Spotlight. Tevens doet hij als onderzoeksjournalist ook zelf onderzoek naar zaken die …
Profiel-pagina
Nog geen reactie: Begin het gesprek!